Spain, 'Sargent place' / Review

Spain, 'Sargent place'

 

Nooit klonk slowcore verscheidener

Bij de lui die al jarenlang 'Duyster', het zondagse laatavondprogramma van Studio Brussel frequenteren, is ‘The blue moods of Spain’ uit 1995 een absolute klassieker. Josh Haden wist zich toen met zijn kompanen van Spain als een elegante koorddanser op het grensgebied tussen traag voorbijschuivende slowcore en americana te begeven. Dat deed de groep ook op volgende albums, maar het grote publiek keek massaal de andere kant op. Daardoor hing aan de toekomst van Spain lang het predicaat Onbestemd… tot er twee jaar geleden met ‘The soul of Spain’ plots nieuw werk verscheen, waarop de sound wél verbreed werd door een nieuwe line-up. Vandaag is er - een paar maanden na het op deze site uitstekend bevonden live album ‘The morning becomes eclectic session’ - een opvolger: ‘Sargent place’. Daarop worden naast bekende paden ook onbekende kronkelpaden verkend.

Voor het optreden bij radiostation KCRW voor bovengenoemde live sessie had Josh Haden al het briljante idee gehad zijn familiale banden aan te spreken en zijn zussen te vragen als achtergrondzangeressen. In de States zijn die overigens vrij bekend als The Haden Triplets. Op ‘The fighter’ is het opnieuw zus Petra die samen met het vioolarrangement de show steelt en ook elders op ‘Sargent place’ vormt de meerstemmigheid een niet te versmaden meerwaarde. Spain durft zich dit keer zelfs hier en daar aan uptempo liedjes te wagen: in ‘Sunday morning’ geeft de drummer van dienst zijn tuig flink de sporen. ‘It could be heaven’ is naar de normen van Spain zelfs een regelrecht popnummer.

Daarmee raakten we al drie hoogtepunten aan, maar er zijn er meerdere. ‘Let your angel’ flirt met zuiderse soul, terwijl ‘In my soul’ tergend traag schuifelt, maar door een fraaie melodie toch aan de gang gehouden wordt. Nog eentje: ‘You and I’, slowcore die door de sublieme contrabas van pa Charlie Haden, een grote naam in de jazzwereld, als een Tindersticks-song ingekleurd wordt.

Eigenaars van platenzaken zullen de komende tijd ‘Sargent place’ wellicht massaal in hun vak met slowcore droppen. Niet onterecht, gezien de onvermijdelijke vergelijking met grootheid Low, die ook op dit album opgaat. Tegelijkertijd is dit de meest verscheidene Spain-release tot op heden. Wij hoorden er bij vlagen ook de kamermuziek van Leonard Cohen of de tijdloze JJ Cale in. Pluimen die Josh Haden waarschijnlijk maar wat graag op zijn hoed zal steken.

 

Kristof Nuyens

Kristof Nuyens